" Dat ze de kindertijd maar niks vinden, ze willen zo snel mogelijk groot worden. En als ze dan volwassen zijn verlangen ze terug naar het kind zijn."
Zo, dus daarom verlang ik al járen naar die volwassenheid. Om als ik er dan uiteindelijk aankom, terug kind te willen zijn. Strookt wel volledig met die vreemde hersenkronkel van de mens. 'Willen wat je niet kan hebben.'
Als ik erover nadenk, denk ik wel dat 'kind zijn' de meeste voordelen heeft (geen grote verantwoordelijkheden, mama maakt eten voor je, doet je was, je ouders betalen alles voor je, de lijst is eindeloos). Maar volwassen zijn heeft grotere voordelen (de mogelijkheid voor jezelf te zorgen bijvoorbeeld).
En wat met die tussenperiode dan? Pre-adolescentie, wat is dat? Geen kind meer, ook geen volwassene. Volgens mij de leukste periode, maar ook de verwarrendste.
Leren op je eigen voeten staan, en toch nog kunnen "spelen" of 'rondschieten als een konijn' zoals mijn vader dat altijd mooi verwoord.
Laten we morgen allemaal nog eens het kind in onszelf opzoeken (of de volwassene voor sommige..)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten